నేను కవిత రాస్తూనే ఉంటాను 

నేను కవిత రాస్తూనే ఉంటాను 

(తపస్వి మనోహరం – మనోహరి)

రచన:  వరలక్ష్మి యనమండ్ర

నేను కవిత రాస్తాను – రాస్తూనే ఉంటాను

నింగి నుండి చిరుజల్లులు నేలమ్మను తాకినపుడు

జల్లులలో  తడిసిపోయి నేలతల్లి  మురిసినపుడు

ఆకసాన  ఇంద్రధనుస్సు సాకారం అయినపుడు

కాలువలలో  పిల్లలు కాగితపు పడవలు వదిలినపుడు

 ఆనందంతో కవిత రాస్తాను – రాస్తూనే ఉంటాను

పల్లెలలో నడచునపుడు పైరుతల్లి పిలిచినపుడు

వీధులలో బాలలంత బాధలేక ఆడునపుడు

తెల్లని కొంగల బారులు వరుసలలో ఎగురునపుడు

చీకటిలో మిణుగురులు వెలుగుపూలు చిందునపుడు

 సంతోషంతో నేను కవిత రాస్తాను – రాస్తూనే ఉంటాను

పొద్దంతా ఇంటిపనిని అమ్మ చేసుకున్నపుడు

పువ్వుల వలె  పసిపాపలు చిరునవ్వులు రువ్వునపుడు

తూనీగలు ఝుం ఝుం అని ఝంకారము చేయునప్పుడు

కొమ్మ మీది కోకిలమ్మ కుహూ కుహూ అని పాడునపుడు

సంబరముతో నేను కవిత రాస్తాను – రాస్తూనే ఉంటాను

అభం శుభం తెలియని పిల్లలు హాస్టలులో బందీలైనపుడు

పగలూ రేయీ  చేసే మార్కుల సమరం లో  వారు ఓడినపుడు

అందని ర్యాంకుల దిగులుతో  వారు అత్మహత్య చేసుకున్నపుడు

ఆకతాయిలు ఓ వైపు అమ్మాయిలనేడిపిస్తే

చట్టాలతోనే మరోవైపు సరిపెడుతున్నపుడు

 బాధాతప్త హృదయంతో నేను కవిత రాస్తాను – రాస్తూనే ఉంటాను.