కథలు

రచన – తపస్వి తులం బంగారం, మూరెడు తాడు, సంబంధం లేని మనుషుల మధ్య… బంధాల కోసం తప్పక తలవంచి కట్టించుకున్న, గుండెలపై ఉండే తాళికి అంత విలువ ఇస్తే… ఇష్టపడి, ప్రేమించి,

రచన – తపస్వి “చెప్పేది జాగ్రత్తగా వినండి… మీరంటే నాకు ఇష్టమే… కాని అలా అని ప్రేమ అంటే తెలీదు… మీతో టైమ్ స్పెండ్ చేయటం ఇష్టం, కాని జీవితాంతం మీతో నేను

రచన – తపస్వి “ప్రేమంటే…. ఇంతేనా?” “నిజంగా ప్రాణప్రదంగా ప్రేమిస్తే బాధ పడటం తప్పదా? ఈ క్షణం ఎక్కడో ఢిల్లీలో హోటల్ రూంలో హ్యాపీగా నిద్ర పోవాల్సినవాడిని ఎందుకు ఇక్కడ ఇలా ఏడుస్తూ

రచన – తపస్వి ‘ఎప్పుడన్న ఒక మనిషి.. మనకి తెలీకుండా మనకే మనల్ని కొత్తగా పరిచయం చేయటం, మనలో ఓ భాగంగా అయిపోవటం, ఆ మనిషి దూరంగా ఉంటే.. మనలో ఎదో ఒక

రచన – తపస్వి (గమనిక: ఈ కథలో ఇద్దరి మధ్య… ఏకమయ్యే రెండు శరీరాలను కాక… పరిపూర్ణ ప్రేమని మాత్రమే చూడమని మనవి…) “ఓ సారి నిన్ను నా కూతురిలా దగ్గరకి తీసుకుని

రచన – తపస్వి మళ్ళీ రావా… మన తొలి పరిచయంలో ఉన్న ఆతృతను మరొక్కసారి అనుభవిద్దాం. మళ్ళీ రావా… నేను నిన్ను కలిసే క్షణంలో, నేను పడ్డ కంగారుని  సరదాగా తలుచుకుని నవ్వుకుందాం.

రచన – తపస్వి ‘లాస్ట్ బస్ వరకు నీ కోసం ఎదురు చూస్తుంటాను… రాను… అని ఇపుడే చెప్పకు… అది విని తట్టుకునే ధైర్యం నా గుండెకి లేదు.’ అతని ఆలోచనలను చెదరగొడుతూ,

ఒక మనిషి ఒకేసారి ఒక్కరినే ప్రేమించగలరా? ఒకేసారి ఇద్దరిని ప్రేమించగలరా? ఒకేసారి ఇద్దరిని ప్రేమించటం తప్పా? ఇది నేనే కాదు… ఎవరు సమాధానం ఇవ్వలేని ప్రశ్న…? ఎందుకు అంటే అది అలా ప్రేమించే