Author: తపస్వి

నెచ్చలి ప్రేమ సందేశం   తెల్లని మరుమల్లియంటి  కాగితంపైన కలమంచు కవాతుగా కదలాడగా…    సొంపైన నల్లటి చేతి వ్రాత  ముత్యాలుగా జాలువారిన నా మది మెచ్చిన మగని  మనసులోని ఊసులన్నీ …. 

మృగాళ్ళున్నారు జాగ్రత్త   మగాళ్ళం కాదు మృగాళ్ళం మేము..  మనుషులం కాదు పశువులం మేము.. నీతులం కాదు నీచులం మేము…..   కన్నపేగు బంధం లేదు. కూతురన్న ప్రేమ లేదు.. జాలికసలు జాగా

నిశబ్దం… ఒక మనిషిని తనలో కలిపేసుకోగలదు ఒక మనసుని మధించగలదు ఎన్నో సార్లు నవ్విన నీ నవ్వులన్ని తనలో దాచేసుకోగలదు నీలో దాగిన నీతో యుద్దం  చేయించగలదు కనిపించే కల్మషాలన్నీ కాలం కౌగిట్లో

” నువ్వే నా శ్వాస ”    నా ఆలోచనలకు ఆచరణ నువ్వు  నా భావాలకు అక్షరరూపం నువ్వు  నా సంతోషానికి వారధి నువ్వు  నా బాధలకు ఓదార్పు నువ్వు  నా ఒంటరితనానికి

ఎదురు చూపు అనుక్షణం నీకోసం ఆరాటపడే  నా మనసుకి సమాధానం  నువ్వు చెప్పక్కరలేదు  కారణం నీ మనసులో నాకంటూ  ఏ స్తానం లేదు ఎపుడో పలకరింపు తప్ప   వద్దన్నా వినకుండా ప్రతి

అతీతం   బిడ్డల మీద తల్లితండ్రుల ప్రేమ అతీతమైంది … తోబుట్టువుల  మీద సోదరుల మమకారం అతీతమైంది … జ్ఞానాన్ని ,మంచిని బోధించే గురువుల మీద విద్యార్థుల కి గౌరవం అతీతమైంది ..

నాలోని తొలకరి పులకరింత…. వానజల్లు చిందులు వేయ్యగా తొలి చినుకులు ధరణిని ముద్దాడగా నాలోని ప్రేమ చిగురించేలా  ముత్యపు తొలకరి పులకరింతలో..  నా అణువణువు స్వరాలే పాడుతుంటే పదాల చిలిపి సైయ్యాటలే  పలికించనా

నా నువ్వు నెల వంక లాంటి నీ నవ్వుని చూస్తూ బ్రతికేయాలనుకునే నేను..  నా వల్లే నీ మొహం లో నవ్వు మాయమై అమావాస్య చంద్రుడిలా అవుతుందంటే నేను తట్టుకోగలనా చెలీ… నా

పో..పోవే   విరిగిన మనసా వదిలిపోవే వదిలిన తలపా రాలిపోవే అలసిన ఆవేదన ఇక ఆగిపోవే   విసిగిన ఆలోచనా వేదించక పోవే వేగిన విరహమా వయసుతో పోవే ఆశల సౌధమా కలలోనే

నేనో…ఆడపిల్లను   అందాల రూపంతో అమ్మ గర్భం నుంచి ఆవిర్భవించాను  నేనో ఆడపిల్లనై   తడి ఆరని నా దేహాన్ని  గుండెలకు హత్తుకున్న నాన్నకు అమ్మ యిచ్చిన అపురూప కానుకను నేను