Author: సావిత్రి కోవూరు

నీ నీ మాటే వేదం రచన: సావిత్రి కోవూరు  ఆమె :- చిట్టి చిట్టి వంకాయలు, ఒడియాలకు సగ్గుబియ్యం ఇంతే నండి శ్రీవారు, మరువకుండ పట్రండి  శ్రీవారు అతను :- వంకాయలు పుచ్చులుంటయే

ప్రియసఖి రచన: సావిత్రి కోవూరు  కలత నిద్రలో నేను కన్న కలలన్నీ నీ మది చేర వేద్దామని ఉద్యుక్తమవ్వగ, చిలిపిగా తాకు ఈ పవర్ వీచికలు ప్రియమార పలకరిస్తూ, నను నిలువనీక తమ

 విశ్వాసం సావిత్రి కోవూరు  అల్లారుముద్దుగా పెంచిన వారిని, ఆటపాటలతోను పెరిగిన ఊరును, అరగంట చూపులతో అమిత విశ్వాసంతో నీ కరము గైకొని నిన్ననుసరించు. మనువాడి నీ వెంట, నీ కడప జొచ్చి, అడుగులో

ప్రకృతి పరిరక్షణ రచన: సావిత్రి కోవూరు  ప్రకృతి సహజవనరులను పరిహాసము చేసి, హరితము నంతా కలితము చేసి, జలముల నన్ని పాతర వేసి గుట్టలనన్ని పిండిగా చేసి, పాతాళము వరకు భువిని బీటలు 

సూక్తులు రచన: సావిత్రి కోవూరు  చిటపటలాడుతూ చిందులేయకే పిల్ల – బొక్క బోర్లా పడి మూతి పండ్లు రాలు, ముట ముటలాడుతూ మూతి తిప్పకే పిల్ల – మూతి ముక్కంతయు ఏకమై పోవు,

నా గతమును నాకివ్వరూ రచన: సావిత్రి కోవూరు ఎవరైన నా గతాన్ని నాకిచ్చేయండి. చదువు కొరకై మాఅమ్మకు దూరమైన కాలమును అమ్మతో వీలైనంత ఎక్కువ గడిపి, ఆ లోటును తీర్చుకొని,  తరించాలని ఉంది.

అంశం: చీకటి వెలుగులు వెన్నెల వెలుగులు రచన: సావిత్రి కోవూరు  నవమాసములు మోసే నాకు తొలిసారిగా నీ పాద స్పర్శ తో పరవశమై, ఎప్పుడెప్పుడు నిను కని తరిద్దామా అని పులకింతల కలలు