పదలహరి

రాధ మది బృందావనం లో నీ ముందు గోపికలు ఎంతమంది ఉన్నా నీ అలౌకికమైన ఆనందమంతయూ నాతోనే గదా కృష్ణ  నీతో పంచుకునే భావనలు  నీకై చూసే ఎదురు చూపులు అన్నీ మధురమే  

                         నా ప్రేమ                    

“నా ఆత్మ” శరీరపు పంజరం లో ఊపిరి ఆడని ఈ ఆత్మ ని… మనసు ప్రేమ అనే కొరడాలతో పదే పదే పడే ఈ దెబ్బలని బరించే ఈ ఆత్మని…. బంధాలు అనుబంధాలు

నా నీ మన లేఖ   అనుకోనెలేదు ఏనాడు! నిన్ను కలుస్తాను అని ….   కలలా నా జీవితంలోకి ప్రవేశించి! నా కళలకు కాంతి అయ్యావు … నా ఆనందానికి పునాది

తీరాన జ్ఞాపకాల జావళి   నిను హత్తుకున్న బిగి కౌగిలిలో తొలిప్రేమ కబుర్లాడుతూ వీక్షించిన ప్రశాంతమైన సూర్యోదయం… మనసు తీరాన చెరగని ఙ్ఞాపకమే..!   నీ అడుగులో అడుగేస్తూ నిను అనుసరిస్తున్న పాదాల

నెచ్చలి ప్రేమ సందేశం   తెల్లని మరుమల్లియంటి  కాగితంపైన కలమంచు కవాతుగా కదలాడగా…    సొంపైన నల్లటి చేతి వ్రాత  ముత్యాలుగా జాలువారిన నా మది మెచ్చిన మగని  మనసులోని ఊసులన్నీ …. 

మృగాళ్ళున్నారు జాగ్రత్త   మగాళ్ళం కాదు మృగాళ్ళం మేము..  మనుషులం కాదు పశువులం మేము.. నీతులం కాదు నీచులం మేము…..   కన్నపేగు బంధం లేదు. కూతురన్న ప్రేమ లేదు.. జాలికసలు జాగా

నిశబ్దం… ఒక మనిషిని తనలో కలిపేసుకోగలదు ఒక మనసుని మధించగలదు ఎన్నో సార్లు నవ్విన నీ నవ్వులన్ని తనలో దాచేసుకోగలదు నీలో దాగిన నీతో యుద్దం  చేయించగలదు కనిపించే కల్మషాలన్నీ కాలం కౌగిట్లో

” నువ్వే నా శ్వాస ”    నా ఆలోచనలకు ఆచరణ నువ్వు  నా భావాలకు అక్షరరూపం నువ్వు  నా సంతోషానికి వారధి నువ్వు  నా బాధలకు ఓదార్పు నువ్వు  నా ఒంటరితనానికి

ఎదురు చూపు అనుక్షణం నీకోసం ఆరాటపడే  నా మనసుకి సమాధానం  నువ్వు చెప్పక్కరలేదు  కారణం నీ మనసులో నాకంటూ  ఏ స్తానం లేదు ఎపుడో పలకరింపు తప్ప   వద్దన్నా వినకుండా ప్రతి