(అంశం : “మానవత్వం”) మానవత్వం మేల్కొంది! రచన: దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు ఆఫీసునుండి ఇంటికి వస్తున్నాడు సురేశు.పనెక్కుడుండడంవలన ఆలస్యమైపోయింది. బైకు రిపేరులోవుంది.కాళ్ళకి బుద్ది చెప్పాల్సిందేననుకొని కొంచెం అడుగులు వేగంగా వేయనారంబించాడు.ఎంత వేగంగా నడిచినా అరగంటకు
Author: దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు
నాలో నేను
నాలో నేను -దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు. నాలో నేను నాకు నేను నేనంటే నేనే నాకు నేనే నేనే నేనే అంతా నేనే అన్నింటా నేనే నేడు.నాది రేపు నాది నిన్న నాది కాలంతో
ఈ కధ ఇంతే!
ఈ కధ ఇంతే! -దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు బిటెక్ మూడోసంవత్సరం చివర్లో కేంపస్ సెలెక్షన్స ఆరంభమయ్యేయి.రేవతి విప్రో కంపెనిలో సెలెక్ట అయ్యింది.తనతొపాటు మరో ఇద్దరు ఆడ నలుగురు మగ వారు కూడా సెలెక్టయ్యారు.అందులో రేవతి
జీవితమే ప్రమాదం
(అంశం:” ప్రమాదం”) జీవితమే ప్రమాదం రచన::దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు పుట్టుక ఒక ప్రమాదం బాలారిష్టాలప్రమాదాలను దాటుకోవాలి పెరుగుతున్నకొలది ప్రమాదాలే చదువుకోకపోవడం ప్రమాదం చదువుకున్నా ప్రమాదం ఉద్యోగం ఒక ప్రమాదం పెళ్ళొక ప్రమాదం పిల్లలుప్రమాదం పిల్లలపెంపకం
నా తప్పులేదు
(అంశం:”అమ్మమ్మ చెప్పిన కథలు”) నా తప్పులేదు రచన: దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు అనగనగనగా అంటూ ఆరంభించే అమ్మమ్మకధ కాదు ఇది. ఈ అమ్మమ్మ చెప్పిన కధ ఆ కోవకు చెందదు. ఈ కధ జీవితసత్యాన్ని
మనం బానిసలం
మనం బానిసలం రచన: దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు మనం బానిసలం బానిసత్వం నుండి విముక్తిపొందినా మనం బానిసలం మంచికి బానిసలం మానవత్వానికి బానిసలం వంచనకి బానిసలం దుర్మార్గానికి బానిసలం దురభ్యాసాలకు బానిసలం ప్రేమకు బానిసలం
ఇది తగునా నీకు?
ఇది తగునా నీకు? రచన: దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు డియర్ శ్రీకాంత్, ఈ మెసెజు నీకు రాయాల్సివస్తుందని అనుకోలేదు.రాయక తప్పలేదు.కలిసి చదుకున్నాం. కలిసి తిరిగాం.కలిసి ఎన్నో కలలు కన్నాం.ఒకరినొకరు విడిచి ఉండలేనంతగా ప్రేమించుకున్నాం.ఇవేవి నేను
గమ్యం చేరుకో!
గమ్యం చేరుకో! దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు గమ్యంలేని పయనమా? లక్ష్యంలేని జీవితమా? ఎక్కడుంది నీ గమ్యం? ఎంతవరకు నీ పయనం? ఆశలవలయంలో చిక్కకున్నావు నిరాశమయమని చతికిలపడ్డావు జీవితమంటె చీకటివెలుగుల చక్రభ్రమణమని మరిచావు అనుభవాలు నీకు
నా మాటే వినాలి
నా మాటే వినాలి రచన: దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు “మీరు ఎన్నైనా చెప్పండి.నేను చెప్పినట్టు మీరు చేయాల్సిందే.ఇంతకు ముందు చెప్పాను.ఇప్పుడూ చెబుతున్నాను.మీరు కాదంటే చెప్పండి నా దారి నేను చూసుకుంటాను”అంటూ ఖచ్చితంగా చెప్పేసింది అరుణ.
ఆశల ఊపిరి
(అంశం:”సంధ్య వేళలో”) ఆశల ఊపిరి రచన: దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు సంధ్య వేళలో ఊపిరిపోసుకున్న ఆశలెన్నో ఎర్రనిరవిబింభం ఆకాశంలో పడమరదిక్కున దిగుతూ గోధూళి వేళయ్యందని ఇంటికి చేరుతున్న గోవులగుంపు ఒకవైపునుండి మలయమారుతపవనాలు మదిని పులకిస్తున్నాయి
