యాభయ్యో వసంతం విడదీయరాని బంధాల మధ్య వదులుకోలేని బాధ్యతల నడుమ ఎన్నెన్నో ఆనందాలు మరెన్నో కష్టాలు అనుభవించి అలసిన మనసుతో సొలసిన తనువుతో యాభయ్యో ఒడిలో అడుగు పెట్టింది ప్రాణం కనుల ముందు
Author: తపస్వి
యవ్వనం వృద్దాప్యం మధ్యలో
యవ్వనం వృద్దాప్యం మధ్యలో అయిదు పదుల వయసు నాది అటు ఇటు కాని సొగసు ఇది అటు… ఇటు… రెండు తరాలకు వారధులం మది కోరుతుంది విశ్రాంతి బాధ్యతల బరువు పదపద మంటూ
విశ్రాంత శిబిరం
విశ్రాంత శిబిరం అర్ధ శతాబ్దపు మనిషి జీవితం అలుపెరగక తీరానికై సాగే నావ అనుభవాల తేరు తానేమిటో తెలుసు తనవారెవరో తెలుసు ఎవరికి ఏమి అవసరమో తెలుసు ఒక్కొక్క నెరుపు అనుభవాల మెరుపు
ఏ క్షణం కనిపించావో
ఏ క్షణం కనిపించావో రచయిత::లక్ష్మి అక్షర ఏ క్షణం కనిపించావో ఆ క్షణం కోసమే నా జీవితం అనిపించావు నా కన్నుల్లో కాంతిలా నా ముందు ఉండి నడిపించావు నాలో ఊపిరిలా నా
ప్రొద్దు పొడవదేమో
//ప్రొద్దు పొడవదేమో// రచయిత::ప్రసాదరావు రామాయణం నల్లని మసిపూసుకుంది వినువీధి చుక్కలను దూరంగా తరిమేసిన నిశీధి వీధుల కనులకు కాటుకే కనిపిస్తూంది నిష్కాంతిగా,నిర్జీవంగా! భారతి నల్లని ముసుగేసి కన్నీరు కారుస్తోంది నీటిబుగ్గలా ముఖాలు
గులాబీ
గులాబీ రచన:: యం. సుశీల రమేష్ నిన్ను చూసిన నా గుప్పెడంత గుండె ధక్ ధక్ అంటుంది ! నిన్ను చూసిన నా యవ్వనం ఉరకలు వేస్తుంది ! నిన్ను చూసిన నా
స్వార్థం
స్వార్థం రచన :: సంజన కృతజ్ఞ రవి, రాము, కిషోర్ అనే ముగ్గురు స్నేహితులు చాలా సన్నిహితంగా ఉండేవారు. అందులో రవి రాముది స్వచ్ఛమైన స్వభావం కలిగి ఉంటే కిషోర్ మాత్రం తన
అయ్యారే!
అయ్యారే! అయ్యారే! కరోనా కష్టం నాదాకా రాదే, రాలేదని కుప్పింగతులేశాను. ఇలా కసి తీర్చుంటుందని కలనైనా కనలేదు. ఎదురుచూశా నాడు… నోములు, వ్రతాలకై… వస్తాయని శనగలు తాలింపుకై… జిహ్వ చాపాల్యం తీర్చుటకై. తలవనైనా
ఓసి నీ పాతివ్రత్యం కూల
ఓసి నీ పాతివ్రత్యం కూల ఓసి నీ పాతివ్రత్యం కూల కరోనా కేసులు పెరిగిపోతున్నాయని ఇంటికి ఎవరూ పేరంటానికి రానంటున్నారని ఇలాంటి ఫిట్టింగ్ పెట్టావేంటే…!!! నాకే చీర చుట్టి కాళ్లకీ చేతులకీ పసుపురాసి
పేరంటం
పేరంటం కరోనాను లెక్కచేయక నోటికి మాస్క్…చేతికి గ్లౌజ్ తొడిగేసి… మన జాగ్రత్తలో ఉంటే ఏమి కాదంటూ… బయటకు బయలుదేరుతున్న నన్ను… “ఏమండీ!… పాదపూజ” అంటూ అపేసిన నా సతీమణిని చూసి… అలనాటి పాదపూజను