కవితలు

గురువు రచన: చెరుకు శైలజ గురువు మార్గం చూపేవాడు మార్గ దర్శకుడు. తన జ్ఞానాన్ని అంతా ధారపోసి విద్యార్థులను వివేకులుగా మార్చేవాడు. అజ్ఞానాన్ని తొలగించి జ్ఞానజ్యోతిని వెలిగించేవాడు రేపటి భావి పౌరులుగా ప్రతి

ఇంకిపోతున్న కన్నీళ్లు రచన: జయ అందమైన ఆ కాటుక కనులలో ఎవరికి చూపని కన్నీటి గాధలు ఎన్నో. మధువులోలికే ఆ పెదవుల మాటున పెదవి గడప దాటలేని ఊసులెన్నో. అందరికి ప్రేమను పంచే

నిరీక్షణ రచన: సావిత్రి కోవూరు  ఈ నిండు నిషీధి లో సన్నని కాంతి రేకవై అగుపిస్తావని, నా రంగుల ప్రపంచంలో హరివిల్లులా సంతసమందిస్తావని, నీలి నీలి ఆకాశంలో చల్లగ నవ్వే చందమామలా వెన్నెల

అమ్మ ప్రేమ రచన: శ్రీదేవి విన్నకోట అమ్మ అన్న పిలుపు అమృతమయం. అమ్మ తీయని పలుకులు మన ఆనందాలకి నెలవు. అమ్మనవ్వు వర్షించే శ్రావణ సమీరం. అమ్మ మనసు చల్లని వెన్నెల మయం.

ప్రయత్నం రచన: పసుమర్తి నాగేశ్వరరావు ప్రయత్నమే విజయాన్నందిస్తుంది శ్రమ నీ ఆయుధమైతే విజయం నీ భానిసవుతుంది సాధ్యాసాధ్యాలు ప్రయత్నమే నిర్ణయిస్తుంది ఇదే సాధనాత్ సాధ్యతే సర్వం తెలియజేస్తుంది గంగను భూమిపైకి తీసుకొని రావడానికి

మట్టి మనిషిని రచన: రమణ వి.వి. ఈ మట్టినే ప్రేమించానన్నావు ఈ మట్టినే శ్వాసించానన్నావు ఈ మట్టిలోనే కాసిన్ని ఆశల విత్తులు చల్లి కలల పంటను పండించుకున్నావు! రంగు రంగుల విదేశీ ఛాయాచిత్రం

ఆవేశపు ఆశయం రచన: బండి చందు నిశి ముసిరిన నిండు జగతికి అతనో రవికిరణపు ఉదయం బడిపలుకుల పలుకు బడులని యథేచ్ఛగా వాడిన యువ గళం ఏ గొడవా పట్టించుకోని ప్రజలచే తన

నా గుప్పెడంత మనసు రచన: దొడ్డపనేని శ్రీ విద్య ప్రేమ రాహిత్యం దరి చేరిన వేళ దూరాల్ని పెంచుతూ భారాల్ని మదికి దగ్గర చేరుస్తూ రవి కిరణాలు చీకటిని పటాపంచలు చేసినట్టు అందమైన

అక్షరం! రచన: ఎం.వి.చంద్రశేఖరరావు నువ్వు వ్రాసే ఒక్క అక్షరం తేవాలి, లక్ష మెదళ్ళలో కదలిక, విద్వాన్ సర్వత్రపూజ్యతే అన్నారు,పెద్దలు, మనిషి మనీషి కావాలన్నా దేశం పసిడిపంటలతో శోభిల్లాలన్నా, ఆనకట్టలు నిలవాలన్నా, ప్రజలప్రాణలు రక్షింపబడాలన్నా,

నా తొలి ప్రేమ రచన: నరసింహా రెడ్డి. తను కనిపించిన క్షణం.. నాలో నేను కాదు కాదు నాకే తెలియని నేను బయటకొచ్చాను… తినకుండానే తియ్యందనాన్ని నా మది రుచించింది.. తాను మాట్లాడే