కవితలు

మానవత్వం ముసుగు తొడుక్కున్న రచన::శ్రీలత. కే నేను మానవతావాదిని, మమతకు అర్థం తెలియని నేను మాతృత్వపు మరో రూపాన్ని, కరుణను చూపించని నేను కారుణ్యమూర్తిని, ప్రేమను ప్రేమించలేని నేను అమర ప్రేమికురాలిని, నేను-నాది

మనస్సు జంజాటం  రచన::జయకుమారి దేని కోసం ఈ జంజాటం.. ప్రేమ కోసం మా.. ఎక్కడ ప్రేమ.? ఎవరి ప్రేమ? కలవలేము అని తెలుసు. మరువలేము అని తెలుసు. విడువలేము అని తెలుసు. తెలిసి కూడా

పరిణయ వసంతం రచన::వి. కృష్ణవేణి మూడు ముళ్ల బంధంతో ఒకటై అగ్నిసాక్షిగా జతకట్టి… ఏడడుగులతో జీవితాన్నేముందుకు నడిపిస్తూ,.. నా ప్రాణానికి ఊపిరి నీవై నా ఊపిరికి ఆయువు నీవై ఆయువుకు తోడు నీడవై!

నేటి బాల్యం  రచన::స్రవంతి జ్ఞాపకాల దొంతర లో అల్లుకున్న మనసు.. నేరేడు పండ్లకై పరుగు తీసిన రోజులు.. తొలకరి జల్లులకు తడిసి ముద్దయిన భూమాత వెదజల్లే మట్టి సువాసనలు… పెరటి నిండా రకరకాల

మూగ జీవాలు రచన::రవిబాబు బొండాడ చీమకు పంచదార పాముకు పాలు పోసెడి దేశాన నాలుగు వేదాల సాక్షిగా నాలుగు పాదాల జీవులు ఆకలితో అల్లాడుతున్న వి మా వేదన పట్టదా అని ప్రశ్నిస్తున్నవి

అహంభావం రచన::సావిత్రి కోవూరు  పుడమి నేలిన పురుషులెందరో – విర్రవీగిరి  అవనిలో అంబరమును భువికీ దించిరా – చుక్కలను కోసి తెచ్చిరా సూర్యచంద్రుల ప్రభలనే తగ్గించిరా – మేఘములను తుంచిరా జన్మ గుట్టును

నా అందాల జవ్వని  రచన::సరిత రవిప్రకాష్ నీవు నవ్వులు రువ్వాలి అవి పువ్వులుగా పూయాలి నన్ను మురిపించాలి ఉన్న ఈ నాలుగు రోజులు నవ్వుతూ గడిపెయ్యాలి నువ్వు నేను….. ఆకుల పయ్యెదలో నీ

మధ్యతరగతి భారతం రచన::శ్రీదేవి విన్నకోట మధ్యతరగతి జీవితం. గెలుపోటముల పోరాటం. అలుపెరుగని ఆరాటం. రేపటి కోసం ఎదురుచూడటం. ఏం తినాలన్నా ఏం కొనాలన్నా ధైర్యం చేయలేనిమొహమాటం. రోజురోజుకు దిగజారిపోతున్న మధ్యతరగతి జీవితం. అనందాలని

మార్పు  రచన::నామని సుజనాదేవి పాత అలవాట్లే ప్రాణం పోస్తున్నాయిప్పుడు పూర్వీకుల మాటలే వేదాలయినాయిప్పుడు అమ్మ కాచిన కషాయమే కంఠానికి శ్వాస అయ్యింది కాళ్ళు కడిగి ఇంట్లోకి రమ్మన్న నాన్న పలుకే పసిడయ్యింది చేతులు

 అనాథ బాల్యం రచన::విజయ మలవతు ప్రపంచమెంత మారినా నాయకులెంత ఏమార్చినా వారి బ్రతుకులు మారునా కొత్త వసంతాలు వచ్చేనా.. పాపం పుణ్యం తెలియని చిన్నారి జీవితాలను ఎవరి స్వార్ధానికో బలి చేస్తూ అనాధల్లా