కవితలు

తల్లి భారతి రచన: వేల్పూరి లక్ష్మి నాగేశ్వరరావు.  తల్లి భారతి నీకు వందనములు, నీ ఆకుపచ్చని పట్టుచీరకి నిదర్శనం మా సస్యశ్యామలం అయిన పచ్చని పంటభూములు, నీ ఎర్రని పట్టుచీర అంచు చక్కని

ఈ వేళలో… రచన: గాజులనరసింహ మాటరాని వేళలో..మౌనరాగాలు ఎన్నో సడిచేయని పొద్దులలో సంధియగు మనసులు ఎన్నో ప్రశాంత వేళా పరువాల జోల పదము కదిపి ప్రాయాలు పాడే పాట.. ఈ వేెళలోన..ఈ కోణలోన..

దీపపు కొమ్మ రచన: మీసాల చినగౌరినాయుడు దీపపు కొమ్మకు పూసిన మెరుపు చుక్కలన్నీ ప్రతిఇంటి ముంగిట వాలాయి వెలుగుల వర్షం చినుకుల్లా…. ముసురుకున్న చీకట్లన్నీ ఆనందపు వెలుగుల్లో అంతర్ధానమైనాయి తిరిగిరానని చెయ్యూపుతూ… ఆశల

చీకటి వెలుగులు రచన: చెరుకు శైలజ చీకటి వెలుగుల జీవితం ఏది వెలుగు అంటే మనిషిలోని మంచి తనమే వెలుగు ఏది చీకటి  తనలో ఉన్న  చెడు ఆలోచనలే చీకటి మనిషిలోనే చీకటి

మనసా-వాచా-కర్మణా మక్కువ. అరుణకుమారి మనోవీధిలో విరిసే వేదనా వీచికలు కనుకొలుకుల నుండి చెక్కిళ్ళపై జారిపడిన కన్నీటి చారికలు అవేగా విచార ప్రతిబింబాలు! ప్రియసమాగమన తరుణాన కురిసే వీక్షణలు కనుల కొలనులో విరిసే ప్రియకమలాలు,

ఊహా సౌధము  రచన: జీ వీ నాయుడు కొన్నింటిని వర్ణించలేము మరి కొన్నింటిని పోల్చలేము ఇంకొన్నింటిని తేల్చలేము కొన్నింటిని అసలు ఊహించలేము ఏమిటి ఈ ప్రకృతి మహత్యము ఏమిటీ ఈ సృష్టి రహస్యము

ఆశల ఊయల రచన: పరిమళ కళ్యాణ్ మది దోచిన సఖుడే వరుడయ్యే వేళ! కలలు కన్న జీవితం ఆరంభించే వేళ! కోరుకున్న ఆశల తీరం చేరుకున్న వేళ! ముత్యాల ముంగిళ్ళు తళతళలాడే వేళ!

కప్పు కాఫీ రచన: నెల్లుట్ల సునీత ప్రతి ఉషోదయాన్ని స్వాగతిస్తూ అందరి మనసు ఉత్తేజపరుస్తూ జీవిత గమనములో భాగమై ఆత్మీయ పలకరింపుతో ఆహ్వానం పలుకుతూ…… విశ్వ జగత్తును మేల్కొలుపుతుంది కాఫీ కప్పు. బద్దకాన్ని

అలజడుల స్వప్నమై రచన: వాడపర్తి వెంకటరమణ కొన్ని కొన్ని సార్లు మన కళ్ళకు ఏ మాయా మబ్బులో కమ్ముకుని మరికొన్నిసార్లు మన చెవులకు ఏ మాటల చెడుగాలో చేరుకుని మనల్ని తనలోకి లాగేసుకుంటాయి

దివ్యాంగులు రచన: లోడె రాములు “ఇది సచ్చింది లేదు..బతికింది లేదు ఏమి చేయ్యాలయ్యా!!.దేవుడా!! ఎలా  వేగాలి కడవరకు దీంతో…” మానసిక వికలాంగుల తల్లిదండ్రుల రోదన.. ఆవేదన.. ఎంతో మంది తల్లిదండ్రులు వదిలించుకున్న దివ్యాంగులకు