కవితలు

అసలైన ఆస్తి రచయిత: గుడిపూడి రాధికారాణి ఎదుటివాడి పెదవులపై నవ్వున్నా కళ్ళలో ఆకలి పసిగట్టగలగాలి అడగకుండా ఆదుకోవడమే నిజమైన మానవత పక్కనున్న పేదవాడి కడుపు నింపలేనప్పుడు కోట్ల ఆస్తులున్నా నువ్పు పేదవాడివే మానవత్వమే

కళ్ళు రచయిత:: హసీనాఇల్లూరి అందమైన నీలాల కనులు అని ఆడవారిని కవులు పొగుడుతుంటే నీ కనులు చూసి ఉండరు అందులకే నా మనోహరుడి మనోహరమైన కనులను చూసి ఉంటే వేల కవితలు పుట్టుకొచ్చేవి

 ఒకరికై ఒకరు రచయిత : సోంపాక సీత ఒకరితో ఒకరు కదలిన ఒకరికై ఒకరు నిలచిన ఒకరికై ఒకరు మిగిలిన కాలపు కొలిమిలో కరుగును ఖేదాలన్నీ, మనోసంద్రంలో తొలగును భయాలన్నీ, మమతల కొలనుగ

అరణ్య పురాణం రచయిత:జయసుధ కోసూరి అన్యాయాలు, అసమానతలు లేని కొత్త లోకమొకటి సృష్టించబడాలి. గతపు గాయాలకు సంతోషపు పుప్పొడిని అద్దాలి. రాయబడని ఓ నెత్తుటి కావ్యం మరణపు అంచున సీతాకోక చిలకై ఎగరాలి.

కవితార్చన రచయిత:అనురాధ కోవెల పనిలో అలసిన మనసు పండు వెన్నెల్లో సేద తీరేవేళ మూతలు పడిన రెప్పల మాటున చేరి క్షణమాగక నర్తించే కావ్యనాయిక తన పద మంజీర నాదాలతో అలవోకగా పలికించే

శిధిలావస్థ రచయిత:కమల’శ్రీ’ శిధిలావస్థలో కి చేరుకున్నాయి మానవ సంబంధ బాంధవ్యాలు…!!! రాబందుల్లా మారిన మనుషులు పేదల రక్తమాంసాలను పీక్కుతింటున్నారు…!!! మానవత్వం మరిచి కన్నపాశం వదిలి ఆస్తికోసం ప్రాణాలు హరించే బిడ్డలు…!!! చిన్నాపెద్దా ముసలీ

మా ఊరు రచయిత: బండి చందు   పొక్కిలి చుక్కల వాకిళ్ళు రాలిన తోరణాల ద్వారాలు చెమ్మగిల్లిన కన్నీళ్ళ గుమ్మాలు గొళ్ళెపు కళ్లెం ఊడిన తలుపులు గాలితో వియ్యమొందు కిటికీలు పొగ మసితో

మా బడి రచయిత : పి. వి. యన్. కృష్ణవేణి రవీంద్రుడు( ఠాగూర్) ఏనాడో కన్న కల, ఈనాడు నిజం చేసింది మా పాఠశాల. మా బడిలో చదివే పిల్లలు, ఆ భారతమ్మ

. ఊపిరి కొసపై ప్రాణతీపి రచయిత: చలిమేడా ప్రశాంతి ఆరేళ్ల పసిపాప ఆడుతూపాడుతూ స్వేచ్ఛా విహారం నిమిషంలో కుప్పకూలిన వైనం తల్లిదండ్రుల ఆవేదన వైద్య పరీక్షల ఫలితం కరోనా  మహమ్మారి విలయతాండవం ఊపిరి

నీ ప్రేమబానిస రచయిత:విజయ మలవతు నువ్వొదిలెళ్లిన గాలి కూడా అగ్నిలా మారి నన్ను దహించి వేస్తున్నదే…! గుండెల్లోని తియ్యని మాటలే బాణాలై గుచ్చుతున్నా ఊపిరాపక.. నువ్వు రావని తెలిసినా.. నువ్వోచ్చే రహదారిలో నా