కవితలు

వృక్షో రక్షతి రక్షితః రచన: అయ్యలసోమయాజుల ప్రసాద్ కనుతెరిస్తే జననం కనుమూస్తే మరణం లిప్తపాటు జీవితకాలం అన్నది అక్షర సత్యం. జీవించడానికి ప్రధానమైనది శ్వాస నీవు వదిలే చెడుగాలిని స్వీకరించి అందుకు బదులుగా

నిరీక్షణ రచన: పసుమర్తి నాగేశ్వరరావు అనుకోలేదు నిను నేను చూసినపుడు ఊహించలేదు నువు నన్ను కలిసినప్పుడు భావించలేదు ఏవిధంగాను నిను నేను కానీ ఇప్పుడు ఇప్పుడే ఎందుకో నీపై నాకు ఏదో అనిపిస్తుంది

నేచెప్పిందేమంటే.. దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు నేను చెప్పింది వింటావా?! అయితే విను.. ఏమిటి వినవా.. సరేలే….నువ్వు విను వినకపో నేను చెప్పితీరుతాను… నేచెప్పిందేమిటంటే… నీచుట్టూ జరుగుతున్నదేమిటో గమనించు… నీ వారెవరో పరాయివారెవరో తెలుసుకొ… నీకుచేతనైతే

అపర చాణిక్యుడు రచన: పిల్లి.హజరత్తయ్య పోగుచేసిన సొమ్ముతో పెద్ద చదువులు చదివి ప్రజలకు నిస్వార్ధ సేవలందించినాడు పట్టువదలని విక్రమార్కునిలా..! ఆశయ సాధనకై బ్రహ్మచర్య దీక్షను పూని దేశ సేవలో పునీతమైనాడు నిశీథి వేగుచుక్కలా..!

ప్రశ్నించేనా అంతరంగం  రచన: క్రాంతి కుమార్ బానిస జీవితానికి అలవాటు పడిన బ్రతుకులకు ప్రశ్నించే అంతరంగం అనేది ఉందా ? ఇష్టంలేని పనులు చేస్తూ జీవనం సాగిస్తున్న మనుషులకు జవాబు చెప్పే వారెవరు

అదృష్టం రచన: వేల్పూరి లక్ష్మి నాగేశ్వరరావు “అద్దం వైపు చూసా,నువ్వు ఎప్పుడు అందంగా తయారైన, ఆ అద్దమే నీ అందానికి అసూయ పడడం,” నేనొక ప్రేమ కోయిలను,నీ గురించి ఆలోచిస్తూ పాడుతున్న, “నల్లని

ప్రేయసికో ప్రేమలేఖ! రచన: ఎం.వి.చంద్రశేఖరరావు ప్ర్రేయసీ, నీవు కనపడవేమీ, నీకోసం కన్నులు కాయలు కాచేలా ఎదురుచూస్తున్నాను, ఎన్నో ఏళ్ళనుంచి తపస్సు చేస్తున్నాను, అమృతం కురిసినరాత్రిలా, నిశిలో శశి,వెండివెన్నెలలా, నువ్వు నా ఆశలన్నీ ఎప్పుడు

బంగారు కుటుంబం రచన: సావిత్రి తోట “జాహ్నవి” బంగారుకుటుంబం లేనిది బంగారం అది ఉన్నచో స్వార్థం తలుపే మిగులు. ఇక్కడ స్వార్థం తలుపులు మూసేసి అక్కడ ప్రేమకు ద్వారాలు తెరు చూసినవన్నీ నాకే

సహనంతో..మూడు ముళ్ళు రచన: ఉండవిల్లి సుజాతా మూర్తి నాలుగేళ్ళుగా నలిగిన మనసుకు నేడిలా ఊరట దొరికె అభిప్రాయాలనిచ్చిపుచ్చుకున్న గాని మనసు విప్పి చెప్పుకుంటె ఏమి రెప్పపాటు కాలాన తీసుకునే పైపెచ్చు తీసుకోగలిగే నిర్ణయాలు

తెలుగు-వెలుగు(ఇష్టపది) రచన: డాక్టర్ అడిగొప్పుల సదయ్య గిడుగువారు నొక యురు అడుగు వేసిరి తెలుగు నుడియందు వ్యవహార నుడికి గొడుగు పడుతూ భాషయందలి సకల యాసలన్నియు వెలిగి సాహిత్య లోకమున సమవసించెను మిగుల