కవితలు

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) ఒకే ఒక్కడు రచన: లక్ష్మి శైలజ ఇందుర్తి ఒకే ఒక్కడు, తల్లిదండ్రులే దైవమని భావించి వారిని పూజించి వృద్ధాశ్రమానికి అంకితం చెయ్యక కంటికి రెప్పలా కాపాడాలని రైతన్న కష్టం

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) నా వెండి మామ రచన : దొడ్డపనేని శ్రీవిద్య ఏడ తానున్నాడో  మామ అల గగనాన నీలి ఆకశాన నల్లటి మబ్బుల మాటున తొంగి చూస్తూ కవ్విస్తూ కొంటె

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) కనిపించవా ఓసారి రచన: యువశ్రీ బీర ఎంతకీ అంతుచిక్కని ప్రశ్న ఒకటి… నా ఎదలో గూడుకట్టుకొని, సమస్యలు, కష్టాలు వచ్చినప్పుడు… సందేహాల సంకెళ్లు నన్ను ఉక్కిరిబిక్కిరి చేస్తుంటాయి… ఏమిటా

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) ఎందు దాగున్నాడో రచన: సావిత్రి కోవూరు సూర్యుడొచ్చే ఏలకల్లా – చుక్క లాగా లేచి వచ్చి ముంగిట్లోనా ముగ్గులేసి – నీళ్ళ కడవ సంక నెట్టి ఊరవతల ఏటికెళ్ళీ

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) అభిసారికనై! రచన: సుజాత.పి.వి.ఎల్ నువ్వొస్తేనే కదా నాకు వసంతం నిన్ను కనులారా చూస్తేనే కదా హృదయానికి ఆనందం.. ఎక్కడ దూరమైపోతావేమోనని భయంతో కలలను సైతం నిర్దాక్షిణ్యంగా కట్టిపడేశా.. ఙ్ఞాపకంలో

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) మది దోచిన వాడు రచన: పరిమళ కళ్యాణ్ నల్లని వాడు, అల్లరి వాడు వేణు గాన మాధుర్యంతో గోపికల మదిని దోచిన వాడు ఆతని ముగ్ధ మనోహరం సౌందర్యంతో

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) అర్ధాంగిగా… రచన: జీ వీ నాయుడు ఏడతానున్నాడో అంటుంది నా మనసు తెలుసు కున్న పడతి నాకోసం ఆ వనిత పడి గాపులు పాపం తనకు ఎన్నో నిద్ర

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) ఆక్రందన రచన: వేల్పూరి లక్ష్మి నాగేశ్వరరావు “ఏడ పోయినావు, ఎందున్నావు మావ, ఏడతానున్నాడో, ఎలా బతకాలో? తెలీదు మావ, ఇక్కట్ల పాలయి తిని, పిల్లపాపలతోడ, ఇసుమంత పంట లేక,

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) ఊహల రెక్కలు రచన: చింతా రాంబాబు యవ్వన ఛాయలు చిగిరించిన వేళ ఊహలకు రెక్కలొచ్చి చిలిపి కోరికలు తుళ్ళింతలు ఆడుతుంటే నా కాబోయే కలల రాకుమారుడు కోసం కొంటె

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) నా జాబిల్లి రచన: శ్రీదేవి విన్నకోట ఏడ తానున్నాడో, నా అందాల రాకుమారుడు, ప్రతి రోజు మునిమాపు సందేళ పలకరిస్తాడు, తొంగి తొంగి చూస్తూ చిరునవ్వుతో కవ్విస్తూ మురిపిస్తూ