కవితలు

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) ఏడ తానున్నాడో రచన:రాధ ఓడూరి హత్యాచారాలు పెరిగిపోతున్నాయి పిల్లలు,యువతులు, ముసలివారు హత్యాకాండ కొనసాగుతోంది బాధితుల తరపు వారి మనోవేదన హృదయవికారంగా ఉంది తరుణీమణులను చిదిమేసే అధికారం ఎవ్వరిది మృగాడి

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) ఓ ప్రియసఖి రచన:పసుమర్తి నాగేశ్వరరావు నే వెతుకుతన్నా నా సామిని నాకన్నులు కాయలై నా మది హృదిలో నిను నే పదిలంగా ఉంచుకున్నా కానీ ఎదుట పడుకున్న దోబూచులాడుతూ

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) దేవులాడుతున్నానయ్యా రచన: ధరణీప్రగడ వేంకటేశ్వర్లు ఏడ నీవు వున్నావోనని, ఏదో చేస్తావని దేవయ్యా రామయ్యా నీకోసం దేవులాడుతున్నానయ్యా; నీ వున్నతనం, హుందాతనం, ఎప్పటికీ కోల్పోని చిరునగవుల నీ సహన

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) ఎక్కడున్నా రావాలే! రచన: దోసపాటి వెంకటరామచంద్రరావు చుట్టూ చీకట్లు అలముకుంటున్నాయి ఆర్తనాదాలు మిన్నంటుతున్నాయి ఆందోళనలు మితిమీరుతున్నాయి అలజడులు పెరుగుతున్నాయి ఏడ తానున్ళాడో ఆర్చితీర్చేవాడు ఎక్కడున్నా రావాలే! రాడేమి తాను

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) శాంతి ఎక్కడ? నారుమంచి వాణి ప్రభాకరి ఎక్కడ ఎక్కడ ? నీకోసం అహోరాత్రులు వెతుకుతున్నారు ఎక్కడ కాన రావు నీ ఉనికి ఎక్కడ ? ఎవరికి చిక్కవు,దొరకవు ఎందెందు

(అంశం: “ఏడ తానున్నాడో”) చిన్ననాటి చెలికాడు రచన: సుశీల రమేష్ నా చిన్ననాటి చెలికాడే రోజు నా కలలో వస్తాడే ఎక్కడున్నాడో వాడు నా మదిని దోచిన వన్నెకాడు చూపులతోనే బాణాలు విసిరే

అల్ప సంతోషిని.. రచన: డాక్టర్ అడిగొప్పుల సదయ్య ముద్దులొలికెడి లేత- మొగ్గలగు బాలకుల బోసి నవ్వులలోన-పూసె పువ్వుల జూస్తె, డస్సిపోయిన పండు- టాకులగు వృద్ధులకు ఊతలా కర్రనై- చేతిలో నేనుంటే, కల్లలసలేలేని- ఎల్లలెరుగని

ఆనంద డోలికలు రచన : సావిత్రి కోవూరు  పచ్చటి తోరణాలు – పసుపు కడపల్లు పసుపు కడపల్ల –  పలువిరుల హారాలు విరుల హారాలతో –  మురిసేటి లోగిళ్ళు మురిసేటి లోగిళ్ళ –

నా ప్రియనేస్తం చరవాణి రచన: జయ అందమైన జీవితంలో మలుపులు మజిలిలు ఎన్నెన్నో.. కొత్తగా రెక్కలు తొడిగిన ఊహలకు కొత్త రంగులు అద్ది అరచేతిలో వైకుంఠమై నిలిచి ప్రపంచపు వింతలెన్నో కళ్ళ ముందు