నవంబర్2021

కప్పు కాఫీ రచన: నెల్లుట్ల సునీత ప్రతి ఉషోదయాన్ని స్వాగతిస్తూ అందరి మనసు ఉత్తేజపరుస్తూ జీవిత గమనములో భాగమై ఆత్మీయ పలకరింపుతో ఆహ్వానం పలుకుతూ…… విశ్వ జగత్తును మేల్కొలుపుతుంది కాఫీ కప్పు. బద్దకాన్ని

అలజడుల స్వప్నమై రచన: వాడపర్తి వెంకటరమణ కొన్ని కొన్ని సార్లు మన కళ్ళకు ఏ మాయా మబ్బులో కమ్ముకుని మరికొన్నిసార్లు మన చెవులకు ఏ మాటల చెడుగాలో చేరుకుని మనల్ని తనలోకి లాగేసుకుంటాయి

దివ్యాంగులు రచన: లోడె రాములు “ఇది సచ్చింది లేదు..బతికింది లేదు ఏమి చేయ్యాలయ్యా!!.దేవుడా!! ఎలా  వేగాలి కడవరకు దీంతో…” మానసిక వికలాంగుల తల్లిదండ్రుల రోదన.. ఆవేదన.. ఎంతో మంది తల్లిదండ్రులు వదిలించుకున్న దివ్యాంగులకు

పచ్చని హృదయం రచన: చైత్రశ్రీ (యర్రాబత్తిన మునీంద్ర) వ్యాపార రహస్య పుటల్లో సహజ వనరులు తిష్టవేశాక అద్దాల మేడలో దాక్కుంటాడు తప్ప.. రక్షణ తంత్రాలను వినియోగిస్తాడా…? మనసు మెడపట్టేసినా ఆకాశ హార్మ్యాలను తలెత్తి

ప్రకృతి పరిరక్షణ రచన: సావిత్రి కోవూరు  ప్రకృతి సహజవనరులను పరిహాసము చేసి, హరితము నంతా కలితము చేసి, జలముల నన్ని పాతర వేసి గుట్టలనన్ని పిండిగా చేసి, పాతాళము వరకు భువిని బీటలు 

వారి బాల్యాన్ని వారికి ఇచ్చేద్దాం రచన: నాగ రమేష్ మట్టపర్తి నాల్గవ ఏట రాకుండానే… చేర్చేస్తారు ” నర్సరీ ”  లో….. ఐదవ తరగతి పూర్తవ్వగానే… వేసేస్తారు  ” రెసిడెన్షియల్ ”  లో…..

నా ఊపిరి నీవే రచన: చింతా రాంబాబు నీలి మేఘాల చెంతన దాక్కునున్న శశి లా నీ చూపులు నన్ను తాకినప్పుడు నాకు తెలియలేదు నీ హృదయంలో నేనున్నానని నన్ను చూసి నీవు

సఖి రచన: పద్మజ రామకృష్ణ .పి ఆకాశంలో నల్లని మేఘాలు నీ కాటుక కళ్ళను తలపిస్తున్నాయి మబ్బుల పయనాలు నీ చెలిమిలా దోబూచులాడుతున్నాయి చల్లని పిల్లగాలులు నను మెల్లగా తాకుతూ నీ స్పర్శని

సకల కలలరాణి *చరవాణి*        రచన: కార్తీక్ దుబ్బాక చెరవాణి, నా వలపులరాణి తలపుల వయ్యారి, ఎన్నిఒయలు నీలో,అరచేతిలో ఉండి, అల్లరి ఎంతో చూపిస్తావు నీలో చూడని విషయంలేదు.. అన్నింటిలోమదినిమురిపిస్తావు.కదిలించే

నా”హృదయం”లో రచన : యాంబాకం తొలిరోజులు పలికే హృదయ వీణలు అది తొలి పెళ్ళి రోజులు చీకటి కొంత వెలుగు కొంత ఇంతే కదా జీవిత మంతా యని తేలుసుకోలేని రోజులు కనుపాపలందు