కవితలు

జ్ఞాన సంపద రచయిత :: శ్రీదేవి విన్నకోట ఎన్నటికీ ఎప్పటికీ తరిగిపోని అమూల్యమైన నిధి వాడిన కొద్ది మరింతగా పెరిగే పెన్నిధి మనల్ని మనం ఏంటో నిరూపించుకునే. ఉన్నతి తెలుసుకున్న కొద్ది మనతో

 ప్రకృతి సమతుల్యాతాహారం రచయిత :: మక్కువ. అరుణకుమారి పచ్చని ప్రకృతి శోభ పుడమికి తరగని శోభ పులకిత కాంతుల శోభ జగతికి కన్నుల శోభ అద్భుతమైన ప్రకృతి అనంతమైన ప్రకృతి జీవ వైవిధ్య

ప్రకృతే మన కల్పతరువు రచయిత :: పిల్లి.హజరత్తయ్య తన బిడ్డల లాంటి మానవులు ఒక్కొక్కరు పిట్టల్లా రాలిపోతుంటే జీవకోటిని కాపాడలేని నిస్సహాయ స్థితిలో అసహాయురాలైన ప్రకృతమ్మ మౌనంగా రోదిస్తున్నది.. అభివృద్ధికై అడవులు నరికి

ప్రేమ కానుక రచయిత :: M.సుశీలరమేష్ భానుడి నులివెచ్చని కిరణాలకు విచ్చుకున్న కుసుమానికి పురివిప్పిన నెమలి ఆటలకు తొలకరి చినుకుల జల్లులకు ఆదమరిచి ఆడే ఆమని సొగసరి అందాల కదలికలకు ఆ కన్నె

దైవం రచయిత :: మల్లాదిసోమేశ్వరశర్మ మనం దేముని నమ్ముతాం! బాధకలిగితే వారికే చెప్పుకుంటాం! ఆనందం మాత్రం ఆయనతో పంచుకోం! దేముడు అన్యాయాన్ని సహిస్తూ అక్రమాలను సహిస్తున్నాడు! చూస్తూ ఊరుకుంటున్నాడు శిక్ష వేయడంలేదు దాంతో

చిన్న ఆశ రచయిత ::అశ్విని ‘sanketh’ ఎందులకో, ఏమిటో నా మనసు విహంగమై విహరిస్తుంది నీ గొంతు వింటే… నా మనసు పురి విప్పి నాట్యం చేస్తుంది నీ స్పర్శ తగిలితే… పిల్ల

ఓ కర్షకా..! రచయిత ::విజయ మలవతు పండించిన ధాన్యాన్ని కన్నబిడ్డలా చూసుకునే రైతన్న ధాన్యం బస్తానే కోటి వరాల మూటనుకుంటాడే…! నేలతల్లినే నమ్ముకున్న ఒకే ఒక జీవి నువ్వే.. ఆధునిక బంధాలకు లొంగనివాడివే

ప్రేమంటే….!!! రచయిత ::వైష్ణవి ప్రేమంటే…!!! ఆక్సిజన్ లాంటిది అది కనిపించదు, కానీ..బ్రతికిస్తుంది. వినిపించదు కానీ…చెవిలో అమృతం పోస్తుంది. గుండె చపుడు నేనే అంటుంది, అంత తానే అనిపిస్తుంది, అంత తానై కనిపిస్తుంది, చివరికి

అశోకులమవుదాం రచయిత ::జీ వీ నాయుడు ప్రతి ఏటా జూన్ ఐదు వస్తుంది పదిలంగా జరుపుకుంటున్నాము పర్యావణాదినోత్సవం గా అమలులో చూపలేకున్నాం పర్యావరణమే ప్రాణమని పర్వావరణం ప్రాణవాయువులను అందించే వృక్షాలనే పెంచలేక వంచిస్తున్నాం

ఆశల దేహం రచయిత: స్వప్న మేకల ఏ గమ్యం వైపో ఊపిరి పయనం ఏ ఆశల వెంటో ఊహల ప్రయాణం.. కదిలే మబ్బుల్లా అంతరంగపు ఆలోచనలు ఎగిరే పక్షుల్లా ఆకాశానికి నిచ్చెన వేస్తున్నాయి…