కవితలు

సేవాతత్వం -మనోథైర్యం రచయిత: V. కృష్ణవేణి అడిగంటిపోయిన,ఛిద్రమైన మానవత్వాన్ని వెన్నుదన్నుగా ఆత్మథైర్యాన్ని  తట్టిలేపుతూ సహాయమనే ఆయుధాన్ని ప్రయోగిస్తూ మానసిక క్షోభను తరిమికొడుతూ చేతికందని సేవలు నిలిపి సేవతత్త్వంతో నీనున్నాననే మొక్కవోణీ భరోసా ఇస్తూ

చిల్లులు పడుతున్న సంస్కృతి, సాంప్రదాయాలు రచయిత: శ్రీదేవి శ్రీనివాస్ కొప్పిశెట్టి కట్టు, బొట్టూ, నడిచే నడక, మాట్లాడే తీరు నిలబడే విధానమే మన సంస్కృతి, సంప్రదాయాలు అనేవారు పెద్దవారు పోను పోను ఆ

మృత్యుభయం మా చెడ్డది..! రచయిత: చైత్రశ్రీ(యర్రాబత్తిన మునీంద్ర) దిగులు నిండి ఆవేదన చెంది చింతతో చెలిమి జేసి ఆందోళనలో ఆవిరవుతున్నది గుప్పెడంత గుండె….. వేగం ఎలా పెరుగుతుందో నొప్పి ఎలా కలుగుతుందో ఎప్పుడు

 ప్రేమలేఖ రచయిత: కమల ముక్కు ( కమల’శ్రీ’) రాసానెన్నో ప్రేమలేఖలు నిన్నే మనసున తలచి…!!! నా హృదయాన్నే కాగితం లా చేసి నా మనసనే సిరాతో ముత్యాల్లాంటి ప్రేమాక్షర మాలికలను రచించాను…!!! ఆ

ఎలా చెప్పను? రచయిత: జయకుమారి నా హృదయం లో మోహనరాగం ఆలపించిన ప్రియసఖుడా.!! నీ కొంటె చూపు తో.! నా కనులలో ప్రేమ వేణువు మీటి.! నా జీవితాన్ని మధువనంగా మలిచిన మనోహరా.!!

” నీ జీవితం “ రచయిత: క్రాంతి కుమార్ ( ఇత్నార్క్ ) నీ సంతోషం ఒకరికి బాధ కాకూడదు నీ బాధ పదిమంది పంచుకునేలా నడుచుకోవాలి నీ గెలుపు ఒకరి త్యాగం

నా ప్రేమ నువ్వనీ!! రచయిత: సిరి మాటలలో చెప్పలేనీ భావం నిన్ను చూసి న క్షణాన… కన్నులతో తెలుపగలను నీ ఎదురు పడగానే… నువ్వు దగ్గరకి వచ్చినపుడు నా నుదుటిన చిరు చెమటే…

అది జీవితం కాదు రచయిత: సుజాత తిమ్మన బుద్ది కలిగిన భాగ్య జీవి మాటలు చెపుతూ విషయాలను తెలుసుకోగల ధన్య జీవి మనిషి ఆ బుద్దిని స్వార్ధానికి వాడుకుంటూ తన సుఖం, సౌఖ్యం

గరం గరం చాయ్ రచయిత: చంద్రకళ. దీకొండ గాజు గ్లాసుల్లో గరం గరం అల్లం చాయ్… ఆహార అరుగుదలకు ఔషధంగా…! అలసిన వేళల తెచ్చును నూతనోత్తేజం… అదేపనిగా తాగితే అనర్థదాయకమే…! తెల్లవారి చలువతో

అమ్మా!..నిను తలంచి.. రచయిత: లోడె రాములు అమ్మ…..!!! ముగింపులేని మహాకావ్యం.. ఎప్పటికీ కొత్త పుస్తకo.. నేల మీద తొలకరి జల్లులా.. మట్టి పరిమళం.. సూర్యుడిలా,చంద్రుడిలా,తీరంలా.. పాత పడని తేజం… అమ్మ పంచిన రక్తం