కవితలు

నేటి భారతం రచన: వాడపర్తి వెంకటరమణ ఒడలుపులకించే నినాదాలు ఆ ప్రదేశమంతా పులుముకుని హోరాహోరీగా హోరెత్తుతాయి విచ్చుకున్న వాగ్ధానాల చిట్టా ఆ గుడెసెల కాగింతంపై నమ్మకంగా లిఖించబడతాయి పచ్చనోట్లకు రెక్కలొచ్చి ప్రేమగా గూడెంలోని

విద్య రచన :యాంబాకం నేను ఒంటరిని కాను, నీవు నాతోడు ఉండగా నేను మూగవాన్నికాను, నీవు నాతోడు ఉండగా నేను పిరికివాన్ని కాను, నీవు నాతోడు ఉండగా నేను పేదవాన్నికాను, నీవు నాతోడు

జీవిత గమనం రచన: చింతా రాంబాబు స్వేచ్ఛగా విహరించే బాల్యం చరవాణి  ఊబిలో పడి తన చుట్టూ ఉన్న ప్రపంచాన్నేమరచి అదే తన లోకమంటూ…. శారీరక ఆటలకు దూరమై.. మానసిక రుగ్మతలకు చేరువై

ప్రేమ మాయ రచన: ధనాశి ఉషారాణి మనసులోగిలో గిలిగింతలు పెట్టి ముద్దుగా మనసును ముస్తాబు చేసి రంగుల ప్రపంచములో మనిషిని విహరింపచేసి సీతాకోకచిలుక వలెను ముద్దుగా ముస్తాబు చేసెను బంధాలను చిన్నవిగా చేసెను

దాపరికం.. రచన: జీ వీ నాయుడు దాపిరకం వినాసినానికి ఆయుధం దాంపత్యం లోనూ కొనసాగుతున్న దాపరికం సమాజానికే చేటు తెస్తుంది ఈ దాపరికం ఓ వివాహిత పొందింది పతితో ఏర్బంధం మరో వివాహనికి

ప్రేమకు ప్రతిరూపం “పిల్లలు” రచన: నాగ రమేష్ మట్టపర్తి పాలు కారే మీ లేేలేత  “బుగ్గలు ” పరిమళం నిండిన పారిజాత “మొగ్గలు ” కల్మషమెరుగని మీ బోసి “నవ్వులు” ఎప్పటికీ వాడిపోని తాజా”పువ్వులు”

మనసు దొంతరలు రచన: సుజాత. కోకిల సూర్యుని కిరణాల తాకిడికి, ఉలిక్కి పాటుగా  నిద్ర లేచాను. ఆరుబయట మల్లెతీగ పందిరి కింద! కొత్తగా ఉంది తెలియని అనుభూతి ఆనందంతో పరవశించిపోయాను. దుప్పటి తొలగించి

నా గతమును నాకివ్వరూ రచన: సావిత్రి కోవూరు ఎవరైన నా గతాన్ని నాకిచ్చేయండి. చదువు కొరకై మాఅమ్మకు దూరమైన కాలమును అమ్మతో వీలైనంత ఎక్కువ గడిపి, ఆ లోటును తీర్చుకొని,  తరించాలని ఉంది.

వైద్యనారాయణోహరి రచన: మక్కువ. అరుణకుమారి తెల్లనికోటు వేస్తాడు మల్లెనవ్వు రువ్వుతాడు స్టెతస్కోపు వేస్తాడు బతుకు భద్రత నిస్తాడు ఆత్మీయస్పర్శనిస్తాడు ఆశలు రేపుతాడు మాటల మంత్రమేస్తాడు ఊసుల ధైర్యమిస్తాడు పిలిచె ఇష్టసఖుడు తాను పలికె

కూరగాయల పొగరు రచన: సరిత రవిప్రకాష్ టమోటాకు టెక్కు ఎక్కువే ఎర్రగా ఉన్నానని… ఉల్లిపాయకు వగలు ఎక్కువే నేను లేనీదే కూర రుచి లేదని… ఆలగడ్డకు ఆయువు ఎక్కువే ఎన్నాళ్ళైన ఏమి కానని…